اخبار

و این‌گونه یاس اولین بیمارستان خدمت دهنده کرونای دانشگاه شد / گفت‌وگوی ویژه با بانویی که حماسه آفرید

و این‌گونه یاس اولین بیمارستان خدمت دهنده کرونای دانشگاه شد / گفت‌وگوی ویژه با بانویی که حماسه آفرید
به پاسداشت تلاش‌های مجاهدانه و خالصانه تیم مدیریتی، درمانی و پشتیبانی بیمارستان یاس به‌عنوان اولین مرکز خدمت‌دهی کرونای دانشگاه، گفت‌وگویی با رئیس این مرکز انجام شد که در ادامه خبر آن را می‌خوانید.

گفت‌وگو با دکتر فاطمه داوری رئیس مجتمع بیمارستانی یاس طلیعه‌دار خدمت به بیماران کرونای دانشگاه علوم پزشکی تهران
به گزارش روابط عمومی معاونت درمان دانشگاه، به پاسداشت تلاش‌های مجاهدانه و خالصانه تیم مدیریتی، درمانی و پشتیبانی بیمارستان یاس به‌عنوان اولین مرکز خدمت‌دهی کرونای دانشگاه برای کمک به آماده‌سازی بیمارستان‌های جنرال تابعه در بحران اخیر گفت‌وگویی با رئیس این مرکز انجام شد که در ادامه خبر آن را می‌خوانید.
ساعت 10 صبح چهارشنبه 6 فروردین 98 مقابل درب ورودی بیمارستان یاس از ماشین پیاده می‌شوم. با نگاهی به ساختمان جدیدالتأسیس یاس که امروز دیگر خبری از آن‌همه دلهره و هیاهوی روزهای نخست اسفند در آن دیده نمی‌شود و به نام بزرگ خداوند وارد ساختمان قدیم یاس می‌شوم برای صحبت با بانویی که در اولین روزهای آخرین ماه سال کهنه، حماسه‌ای به بزرگی نامش که فاطمه است آفرید. گویا تقدیر بر این است فاطمه‌ها در طول تاریخ حماسه بیافرینند.
با قدم‌هایی راسخ‌تر و با فخر این‌که یک زن هستم به سمت دفتر ریاست بیمارستان یاس، بانو دکتر فاطمه داوری حرکت می‌کنم و گفت‌وگوی گرم ما این‌گونه آغاز می‌شود:

خودتان را برای خوانندگان سایت معرفی کنید.
من فاطمه داوری متخصص زنان و زایمان، فلوشیپ ناباروری، استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران و رئیس مجتمع بیمارستانی یاس هستم.
متاهلم، یک دختر 18 ساله دارم که دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و همسرم دکتر مهبد کاوه فوق تخصص نوزادان در بخش NICU بیمارستان بهرامی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران است.

چرا بیمارستان یاس به عنوان اولین بیمارستان مرکز خدمت‌دهی کرونای دانشگاه علوم پزشکی تهران انتخاب شد؟
در اولین جلسه شورای هماهنگی دانشگاه در بحران کرونا که عصر جمعه 2 اسفند 98 بلافاصله بعد از اعلام بحران از سوی وزارت بهداشت با حضور رئیس دانشگاه، معاون درمان وزارت متبوع، اعضای هیئت‌رئیسه و روسای بیمارستان‌ها در سالن حکیم ساختمان مرکزی دانشگاه برگزار شد، پس از حدود 3 ساعت رایزنی در خصوص انتخاب بیمارستان مرکز کرونا، قرار بر ین شد که بیمارستان یاس در گام اول پیش‌قدم شود. این پیشنهاد به چند دلیل بود، یکی این‌که بیمارستان جدید التاسیس یاس دارای چند بخش خالی بود و از طرفی با توجه به عفونی بودن بیماری کرونا، سرعت‌ بالای انتقال امکان و نیاز به ایزولاسیون بیماران، بابت امکان جداسازی ساختمان جدید و قدیمش، مرکز یاس نسبت به سایر بیمارستان‌ها ارجحیت داشت.
به هر ترتیب ساعت 23 همان روز این تصمیم قطعی شد و دکتر کریمی به من اعلام کردند.
ابتدا من یک هفته برای این کار زمان خواستم ولی دکتر رضایی معاون درمان دانشگاه به من گفتند با توجه به شرایط اضطراری موجود از فردا بیمارستان باید برای پذیرش بیمار مبتلا به کرونا آماده شود. من هم بلافاصله با کمک مدیر، مترون، معاون درمان، مسئول فنی و جمعی از سرپرستاران، سوپروایزران، پرستاران و کادر پشتیبانی بیمارستان شبانه 150 بیمار بستری در بخش‌های فعال بال جنوبی بیمارستان را به‌صورت کاملاً ایمن به بال شمالی منتقل کردیم. تلاش بر این بود تا به‌طور هم‌زمان هر دو اورژانس کرونا و غیر کرونا مدیریت شود. ساعت 12 ظهر روز شنبه 3 اسفند 98 چینش بال جنوبی بیمارستان یاس تمام و ساعت 3 بعدازظهر اولین بیمار مبتلا به کرونا در این مرکز پذیرش و بستری شد.

شما یک بیمارستان تک تخصصی زنان بودید و بیماری کرونا حضور متخصصین رشته‌های دیگر همچون عفونی، ریه و ... را می‌طلبید برای این مهم چه چاره‌ای اندیشیدید؟
با توجه به این‌که بیمارستان یاس جنرال نبود برای بستری بیماران کرونا، روز شنبه 3 اسفند 98 جلسه‌ای با حضور دکتر نفیسی رئیس دانشکده پزشکی، دکتر امینی مشاور رئیس دانشگاه و دکتر علیرضا پارساپور مدیر روابط عمومی و تعدادی از مدیران گروه‌های تخصصی دانشگاه در خصوص تکمیل کادر تخصصی موردنیاز همفکری شد. متعاقب این نشست همکاران طب اورژانس، دو متخصص عفونی و دو متخصص بیهوشی همکاری خود را اعلام کردند و به‌تدریج سایر رشته‌های موردنیاز هم از سایر بیمارستان‌ها به جمع ما اضافه و همچنین با همکاری معاونت بهداشت دانشگاه، پزشکان عمومی برای تریاژ بیماران کرونا به ما معرفی شدند.
و این‌گونه به‌طور رسمی یاس اولین بیمارستان خدمت دهنده کرونای دانشگاه شد؛ در پی این اتفاق بلافاصله بیماران مبتلا به کرونا از سایر بیمارستان‌ها به این مرکز هدایت شدند.
از همان روزهای اول چون بیمارستان یاس برای پذیرش بیماران مشکوک به کرونا معرفی و رسانه‌ای شده بود حجم مراجعین بسیار بالا بود و گاهی ما تا پانصد مراجعه‌کننده در روز داشتیم. تخت‌ها به‌سرعت پر شد. ما برای این‌که نیاز ICU را برطرف کنیم NICU را آماده خدمت‌رسانی به بیماران کرونا کردیم.

واکنش شما به‌عنوان رئیس یک بیمارستان تک تخصص لوکس زنان در مرکز تهران، هنگامی‌که به شما گفتند یاس باید در بحران کرونا پیش‌قدم شود، چه بود؟
به دنبال تصمیمی که گرفته شد تا بیمارستان یاس که سانتر بیماران VIP و بین‌الملل دانشگاه و بسیار شیک و لوکس طراحی‌شده بود و در حد بیمارستان‌های خصوصی در حوزه زنان و زایمان خدمات فوق تخصصی ارائه می‌دهد حالا می‌بایست به‌عنوان مرکز خدمت‌دهی به بدترین و ناشناخته‌ترین بیماری قرن را پذیرش دهد، به این تصمیم که بر اساس خرد جمعی مسئولان دانشگاه گرفته شد احترام گذاشتم. چون هنوز سایر بیمارستان‌ها آمادگی لازم برای پذیرش را نداشتند.
مسلماً ابتدا نگرانی‌هایی بابت تأمین نیازهای چون نیروی انسانی، تجهیزات حفاظتی و پزشکی و تخصص‌های لازم را داشتیم. به همین دلیل شبانه که در حال انتقال و جابه‌جایی بخش‌ها از بال جنوبی به بال شمالی بیمارستان بودم هم‌زمان به بهره‌گیری از همکاری سایر معاونت‌ها برای خدمت‌رسانی ایمن به بیماران نیز فکر می‌کردم. خوشبختانه با هم‌اندیشی و تعاون همه سطوح دانشگاه خیلی سریع بال جنوبی یاس سازمان‌دهی و مدیریت شد.
تقریباً ظرف یک‌شب توانستیم یاس را به بیمارستانی تبدیل کنیم که به‌صورت ایمن بیمار کرونا پذیرش و بستری کند. در 2 هفته اول اسفند 98 به‌صورت یک تلاش جهادی و خط‌شکن بیمارستان یاس توانست وارد این کارزار بزرگ شود و حدود چهار هزار و پانصد بیمار را پذیرش یا بستری کند.

با نگرانی همکارانتان چه کردید؟
تصمیمی شبانه و بسیار ناگهانی بود. قطعاً فرصت هماهنگی با همه همکاران نبود و بسیاری از همکاران یاس صبح روز شنبه 3 اسفند با منظره‌ای غیرمنتظره که تخلیه کامل بال جنوبی و انتقال بیماران آن به بخش‌های بال شمالی بیمارستان مواجه شدند.
البته نگرانی کارکنان یاس بسیار طبیعی بود چون قرار بود مرکزی که تا آن روز مسئول خدمت‌دهی به مادران باردار و شاهد خوب‌ترین اتفاق‌ها یعنی تولد نوزادان بود، باید خود را برای مراقبت و درمان بیماران کرونا آماده می‌کرد. ابتدا خیلی از همکاران ما از این‌که خود به این بیماری مبتلا شوند می‌ترسیدند که این اضطراب عادی بود و خوشبختانه به‌زودی با حضور داوطلبانه استادان، مدیر امور پرستاری و مترون ها در خط مقدم خدمت‌رسانی برطرف شد.
خوشحالم از این‌که بیمارستان یاس نقش مهمی را ایفا کرد تا بیمارستان‌های دیگر دانشگاه فرصت خوبی برای آماده‌سازی کارکنان و تجهیزات موردنیاز داشته باشند.

از روحیه افرادی که در روزهای نخست بحران پا به‌پای شما در خدمت به بیماران کرونا ایستادگی کردند برایمان بگویید.

روزهای اول اسفند خیلی بحرانی بود آن‌هایی که وارد این کارزار می‌شدند و کمک می‌کردند، انسان‌های ازخودگذشته‌ای بودند چون هنوز ابعاد این بیماری مشخص نبود. هیچ وعده و وعیدی هم در کار نبود و همکاران خالصانه و بی‌هیچ ادعایی خدمت می‌کردند که بسیار باارزش است. واقعاً اگر حضور این عزیزان نبود شاید نمی‌توانستیم کارها را به‌خوبی مدیریت کنیم.
من از دکتر کریمی رئیس دانشگاه، خانم چتروز مدیر مالی و دکتر بیگلر معاون توسعه، دکتر رضایی معاون درمان، دکتر حاجی محمودی معاون غذا و دارو و دکتر روئینی مدیر داروخانه‌های بیمارستانی، سایر معاونان دانشگاه، دکتر نفیسی رئیس دانشکده پزشکی، دکتر پارساپور مدیر روابط عمومی، همکاران طب اورژانس و سایر گروه‌های تخصصی، دکتر امینی مدیر تعالی بالینی و امور بیمارستان‌ها، دکتر ورعی مدیر امور پرستاری، خانم حسن‌زاده مترون و مسعودیان مدیر بیمارستان یاس، دکتر مهرپور رئیس و خانم سعیدی مترون بیمارستان شریعتی، دکتر صادق نیت رئیس و خانم آریاملو مترون بیمارستان امام خمینی (ره)، دکتر شیرعلی معاون درمان و دکتر نائب زاده مسئول فنی یاس که به‌عنوان مدیر داخلی بال جنوبی کمک می‌کرد، مترون ها، سرپرستاران، سوپروایزران، پرستاران و نیروهای پشتیبانی بیمارستان یاس و سایر بیمارستان‌ها که داوطلبانه حضور داشتند و خانم طهماسبی که سرپرستاری بخش کرونا را پذیرفت از همه و همه تشکر می‌کنم. با تلاش همه این دوستان توانستیم خط مقدم دفاع کرونای دانشگاه را در بیمارستان یاس تشکیل دهیم و نماینده خوبی برای دانشگاه علوم پزشکی تهران باشیم.

برای امکانات رفاهی تیم‌های درمانی بخش‌های کرونا چه تمهیداتی فراهم کردید؟
در روزهای نخست بحران تمام تمرکز ما و همکاران با توجه به حجم بالای بیماران خدمت‌رسانی به بیماران بود. رفته‌رفته از روز سوم که شرایط کمی متعادل شد توجه به مسائل رفاهی کارکنان در اولویت کار قرار گرفت. با توجه به این‌که با یک بیماری عفونی مواجه بودیم برای جلوگیری از انتقال ویروس به خانواده‌های کارکنان این بخش‌ها تصمیم بر این شد تا محلی برای اقامت پزشکان و پرستاران در نظر بگیریم. در همین راستا طبقه دوم برای استراحت پزشکان و طبقه پنجم برای استراحت پرستاران تجهیز شد. همچنین بخش LDR را برای قرنطینه کارکنان به مدت دو هفته با امکانات رفاهی نسبتاً مناسبی آماده کردیم. کار کردن در شرایط بحران چالش‌های مختلفی دارد. قطعاً در این مورد هم کمبودهایی بود ولی همه تلاشمان را کردیم تا هم به بیماران و هم همکاران خدمات خوبی بدهیم.

آیا تجهیزاتی حفاظت فردی کارکنان بخش‌های کرونا در یاس از روزهای اول فراهم شد؟
خوشبختانه با همکاری صمیمانه دکتر حاجی محمودی معاون غذا و داروی دانشگاه و دکتر روئینی مدیر داروخانه‌های بیمارستانی از همان روز اول تعداد قابل‌توجهی از تجهیزات حفاظتی کارکنان اعم از گان، کلاه، عینک، دستکش و محلول ضدعفونی فراهم و در اختیار من قرار گرفت که با توجه به محدودیت‌ها و کمبودهای کشوری در دفتر خودم به‌عنوان اتاق فرماندهی بحران کرونا تحویل و انبار و بر اساس نیاز روزانه بخش‌های کرونا مطابق با استانداردهای WHO بین همکاران توزیع می‌شد. ضمناً برای جلوگیری از انتقال ویروس بال جنوبی و شمالی مجتمع را با دیوار حائلی در طبقه همکف کاملاً جدا کردیم و یکی از کارکنان حفاظت فیزیکی ساختمان را مسئول کنترل ورود و خروج قراردادیم.

هنگامی‌که در دومین جلسه شورای هماهنگی دانشگاه که یک‌شنبه 11 اسفند 98 در سالن دارالفنون ساختمان مرکزی دانشگاه برگزار شد، به خاطر حضور مقتدرانه و زنانه‌تان در پذیرفتن تصمیم دانشگاه مبنی بر معرفی و آماده‌سازی بیمارستان یاس به‌عنوان اولین مرکز سانتر کرونای دانشگاه مورد اقبال و تشویق رئیس دانشگاه و تمامی حاضرین قرار گرفتید چه احساسی داشتید؟
استاد کریمی همیشه به من و بیمارستان یاس لطف داشتند و اگر کمک ایشان نبود ما هرگز نمی‌توانستیم به‌صورت خط‌شکن ظاهر شویم و فشار روزهای اول بحران را از دوش سایر بیمارستان‌های دانشگاه برداریم.
آن روز در جلسه شورای هماهنگی، پس از 10 روز دوندگی شبانه‌روزی، بیشترین زمانی بود که نشستم. واقعاً از زمانی که رئیس دانشگاه به من گفتند این کار را انجام دهم هیچ‌کدام از ما در تیم مدیریتی یاس نمی‌دانستیم حجم فیزیکی این کار تا چه اندازه است. فقط می‌دانستیم با بحران بزرگی مواجهیم. هرروز از ساعت 6 صبح تا 12 شب بی‌وقفه کار می‌کردیم.
به‌هرحال آنچه در دو هفته اول اسفند در بیمارستان یاس اتفاق افتاد، حاصل تلاش جمعی تمامی همکاران این مرکز، ستاد دانشگاه، معاونت‌ها و بیمارستان‌های تابعه بود و من از همه متشکرم.

معرفی بیمارستان یاس به‌عنوان مرکز بیماران کرونا رسانه‌ای شده بود، با حجم بالای مراجعین چه کردید؟
روزهای نخست بحران واقعاً حجم بیماران زیاد بود به‌گونه‌ای که من هر شب‌هنگام ترک بیمارستان با تعداد زیادی ماشین که جلوی بیمارستان صف‌کشیده بودند مواجه می‌شدم. خوشبختانه با درایت خوب مدیر و مترون بیمارستان طبقه‌بندی و برنامه‌ریزی خوبی در نوبت‌دهی، پذیرش و تریاژ بیماران شد. نمی‌گویم نمی‌شد بهتر از این شود ولی در آن شرایط مجموعه یاس تلاش کرد تا بهترین کاری که می‌شد را انجام دهد. آن زمان تنها هدفمان ارائه خدمات ایمن به بیماران چه در بخش کرونا چه در بخش زنان و زایمان بود.

شما به‌عنوان مرکز زنان و زایمان برای مدیریت و درمان بیماران عادی خود چه کردید؟

از همان ابتدای انتخاب یاس به‌عنوان مرکز کرونا نگرانی‌هایی بابت حفاظت از مادر باردار و جنین بود. به همین دلیل جداسازی کامل بال‌های جنوبی و شمالی انجام شد. از طرفی به دلیل این‌که بیمارستان یاس به‌عنوان سانتر کرونا معرفی‌شده بود بار مراجعه عادی ما در آن زمان تا حد زیادی کم شد.
ما هم با همکاری ستاد هدایت دانشگاه و بیمارستان شریعتی مادران بارداری که هنوز زمان زایمانشان نرسیده بود و نیاز به اقامت طولانی داشتند را به بیمارستان شریعتی اعزام کردیم؛ و اگر مادر باردار مشکوک به کرونا داشتیم به بال جنوبی برای مراقبت‌های ویژه انتقال می‌دادیم.
به‌تدریج پس از انتقال بیماران کرونا به بیمارستان‌های جنرال خدمت دهنده کرونا و ضدعفونی و آماده‌سازی بخش‌های بال جنوبی مجدداً در حال پذیرش مادران باردار هستیم و اوضاع نسبتاً در حال بازگشت به حال عادی است.

روزی که قرار شد خدمت به بیماران کرونا در یاس متوقف شود و بیماران از این مرکز به بیمارستان‌های جنرال منتقل شوند، من اینجا و شاهد این بودم که شما و همکارانتان بااینکه فشار زیادی از دوشتان برداشته می‌شد بااین‌حال خوشحال نبودید. چرا؟
حقیقت این است در فرآیند درمان بیماران ارتباط عاطفی عمیقی میان بیمار و کادر درمان ایجاد می‌شود؛ و این در مورد بیماران کرونا هم بود. خیلی از بیماران ما پس از بهبودی و ترخیص می‌آمدند یا تماس می‌گرفتند و از این‌که در این مرکز با مهربانی پذیرفته و درمان شده بودند بسیار قدردانی می‌کردند؛ و بیمارانی هم که باید منتقل می‌شدند دوست نداشتند از این مرکز بروند. همه از خدماتی که در بیمارستان یاس گرفته بودند خیلی راضی بودند. می‌شود گفت هم فضای فیزیکی بیمارستان یاس بسیار مناسب بود و هم تمامی کارکنان با تمام وجود در حال خدمت‌رسانی بودند، از طرفی خود ما هم دوست داشتیم انتقال ایمن بیماران به بیمارستان های جنرال انجام شود، بیمارن خدمات ایمن بگیرند و تاجایی که می توانستیم آثار سوی بحران را کاهش دهیم. ولی درست مثل روز دوم اسفند و آغاز بحران که تصمیم و سیاست دانشگاه مبنی بر ورود بیمارستان یاس به بحران کرونا بود، زمانی هم که تصمیم به توقف خدمت و انتقال بیماران گرفته شد توجیه کارکنان بسیار سخت بود.
بااین‌همه رسالت مهم ما در آن روز احترام به این تصمیم و انتقال ایمن بیماران به بیمارستان‌های معین‌شده بود. اگرچه استرس و نگرانی زیادی داشتیم ولی با همکاری خوب ستاد هدایت و معاونت درمان دانشگاه و حضور شخص دکتر رضایی، دکتر سعیدپور و دکتر احمدی این جابه‌جایی به بهترین شکل انجام شد. البته برخی بیماران که قابل‌انتقال نبودند در بیمارستان ماندند و پس از بهبودی به سایر مراکز اعزام شدند.

پیام شما امروز به‌عنوان یکی از مسئولان حوزه سلامت کشور و دانشگاه که تجربه بزرگ مدیریت بحران جهانی کرونا را در مرکز خود از نزدیک تجربه کرده‌اید چیست؟
ما سعی کردیم درزمانی محدود با استفاده از همه پتانسیل‌های موجود در دانشگاه در حوزه‌های علمی، تخصصی، پرستاری، پشتیبانی و خدمات در بحرانی که بسیاری از کشورهای جهان را درگیر کرده متناسب و سازگار با بحران پیش رفته و تا جایی که می‌توانستیم عوارضش را کم کنیم.
هدف این بود تا با کمترین آسیب بیشترین خدمت را ارائه دهیم.

و به‌عنوان آخرین کلام، نام شما فاطمه است، فاطمه بودن تا چه حد در اقتدار شما برای پذیرفتن این تصمیم و مدیریت بحران کرونا در یاس نقش داشت؟

فاطمه ازاین‌رو که یکی از نام‌های حضرت فاطمه است مقدس است. من همیشه به ایشان اقتدا می‌کنم و امیدوارم بتوانم از ایشان الگو بگیرم. همیشه سعی‌ام براین است که به مردم خدمت کنم. در بحران کرونا هم همه تلاشم را کردم تا بتوانم به مردم خوب خدمت کنم.

خبرنگار: نجمه باهو






روابط عمومی معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی تهران
۶ فروردین ۱۳۹۹ ۱۸:۴۴
تعداد کلیک: ۲۹

اظهار نظر


نام فرستنده:
پست الکترونیک: *  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500